¿A QUÉ CHE SOA?

Velaquí deixámosvos outra das propostas que empregamos na aula para que os nenos vaian avanzando na área da linguaxe. Trátase da CAIXA DOS SONS. 

A través dela traballamos a conciencia fonolóxica, a grafomotricidade e a lectoescritura. 

¿CÓMO XOGAMOS?

1. Observamos os obxectos e pensamos por qué fonema comeza.
2. Introducimos cada miniatura no caixón da letra correspondente. 
3. Comprobamos as nosas hipótesis (para isto empregamos diferentes estratexias: pedimos axuda a un compañeiro, buscamos a palabra...).
4. Escribímolas. 

Grazas ás familias por colaborar connosco para lograr reunir obxectos e miniaturas para tódalas letras. 

XOGANDO CÓ NOME

O nome propio é o primeiro texto có que os nenos se inician no proceso lectoescritor. 

Isto posibilita que os nenos teñan un recurso estable de escritura para interactuar libremente con ela. 

O nome propio, ademáis, ten unha gran carga afectiva para eles. Forma parte inseparable da súa identidade o que lles produce unha gran motivación para aprender. 

Velaquí deixámosvos algunha das propostas que estivemos a desenvolver dende o incio de curso ao redor do mesmo; propostas éstas que desenvolvemos tódolos días no momento da asamblea có nome do encargado/a dese día. 

• Composición de acrósticos libres có seu nome.

• Composición de acrósticos con cualidades-adxetivos positivos que dicir dese compañeiro/a e que o definan de maneira única e especial. 

• Composición de novas palabras a partir das letras dos seus nomes; dinámica que estamos a desenvolver nestes momentos na aula. 

¡Probade a xogar con eles na casa!

PALABRAS DE SEREA

¿Alguén sabe o que ocorre coas palabras que esquecemos?, ¿A onde se dirixen?, ¿É posible recuperalas?

Este tenro e delicado conto escrito por Mía Cassany e ilustrado por Esther Gili ten a resposta.  Nel desvélasenos un dos oficios segredos das sereas: gardar en botes de cristal aquelas palabras que ás veces esquécennos para que, así, nunca xamais se perdona e poidamos recuperalas. 

Neste proceso estivemos inmersos na aula durante este trimestre: escribindo aquelas palabras que, por nada do mundo, quixeramos olvidar. 

Froito das conversas e reflexións que estivemos a manter, saíron á luz aquelas palabras que para eles eran importantes. Como vedes, hainas de todos os tipos: palabras que nos falan do amor (abrazos, cariño, te quiero...), dos seus seres queridos (mamá, Antón ou Thor), dos seus gustos (xeado, gominola) e ata de valores universais (amizade)... 

Cando un neno estaba completamente seguro de cál era a palabra que quería gardar sempre consigo escribíaa en dous formatos: primeiro en papel e, logo, na "máquina das letras" como eles a chaman ;). 

Ademáis, como ben sabedes, para enriquecer este traballo pedímosvos a vosa colaboración. Fostes moitos os que animástesvos a participar. Cada vez que nos chegaba unha nova palabra da casa analizabámola atendendo a dúas vías:

1. Proceso lectoescritor: leíamola, viamos por qué letra comezaba e/ou remataba, se era unha palabra curta-mediana-longa...
2. Educación emocional: reflexionabamos acerca do seu significado, por qué crían eles que eran importantes para vós, qué consecuencias podería ter esquecernos dela, relacionabámola coas súas vivenzas... 

Dende aquí darvos ás grazas a todos por participar e tamén á profe Betlém por deixarnos a súa máquina durante este tempo. 

FROITOS DE OUTONO

A semana pasada levamos a cabo esta actividade a través da cal seguímonos achegando aos froitos propios desta época do ano.

Trátase dunha proposta que dividimos en 3 fases:

1. asociar imaxe-froito real.
2. compoñer o nome dos mesmos, avanzando así no proceso lectoescritor (cada un dende a fase na que se atopa). 
3. construcción da gradación de cor de cada un celes, traballando deste xeito a orde e a armonía cromática.

Velaquí algunhas imaxes do proceso:

Grazas á profe Merchi que nos serviu de inspiración para levar a cabo esta outonal proposta.